Pomoc Psychologiczno – Pedagogiczna

CZYM JEST WCZESNE WSPOMAGANIE ROZWOJU DZIECKA?

 

Wczesne wspomaganie rozwoju jest to zintegrowany system oddziaływań profilaktycznych, diagnostycznych, leczniczo – rehabilitacyjnych i terapeutyczno -edukacyjnych, których podmiotem jest małe dziecko, wykazujące nieprawidłowości                       w rozwoju psychoruchowym. Jest bezpłatną, kompleksową formą pomocy skierowaną do najmłodszych dzieci, aż do momentu rozpoczęcia przez nie nauki w szkole podstawowej. Za zadanie ma pobudzenie ruchowe, poznawcze, emocjonalne dziecka oraz jego społecznego rozwoju, a także wsparcie jego rodziny.

Podjęcie działań naprawczych zbyt późno często prowadzi do wykształcenia                          i utrwalania nieprawidłowych wzorców zachowań, które ważą na funkcjonowaniu                          w środowisku. Trudno jest je wyeliminować kiedy dziecko osiągnie wiek szkolny. Jeśli nawet nie da się całkowicie wyeliminować nieprawidłowości rozwojowych, to w znacznym stopniu udaje się zapobiegać jej negatywnym skutkom.

Najważniejszym celem wczesnego wspomagania rozwoju jest włączenie                               i zaangażowanie rodziców w proces terapii, ponieważ to właśnie rodzice najlepiej znają własne dziecko, jego potrzeby, mocne strony, przy profesjonalnym wparciu specjalistów to właśnie oni są najbardziej kompetentnymi, pierwszymi terapeutami własnego dziecka.

 

GDZIE NALEŻY UZYSKAĆ OPINIĘ O WCZESNYM WSPOMAGANIU ROZWOJU?

 

Rodzice powinni zwrócić się do poradni psychologiczno-pedagogicznej z prośbą o wydanie opinii o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju dziecka.

Zatrudnieni tam specjaliści dokonają obserwacji i zdiagnozują dziecko pod kątem jego rozwoju psychomotorycznego oraz dokonają szczegółowej diagnozy funkcjonalnej. Na podstawie wyników tych badań poradnia wydaje stosowną opinię

Usługi w publicznych poradniach psychologiczno-pedagogicznych są bezpłatne.

Zakres WWRD może dotyczyć:

– rozwoju motorycznego, rozwoju mowy i języka,

– orientacji i poruszania się w przestrzeni,

– usprawniania widzenia, słuchu,

– umiejętności samoobsługi i funkcjonowania w  środowisku,

– komunikacji z otoczeniem i funkcjonowania w relacjach z innymi.

 

KTO MOŻE UZYSKAĆ OPINIĘ O WCZESNYM WSPOMAGANIU ROZWOJU?

 

Jeżeli rodzic jest zaniepokojony rozwojem swojego dziecka, obserwuje niepokojące sygnały w zachowaniu, powinnien skonsultować się z lekarzem pediatrą a następnie zgłosić się do poradni psychologiczno – pedagogicznej w swoim mieście lub gminie.

W poradni psychologiczno-pedagogicznej rodzic bądź opiekun może złożyć wniosek o wydanie opinii o potrzebie wczesnego wspomagania.

Zajęcia w ramach wczesnego wspomagania odbywają się w szkole, przedszkolu, poradni, ośrodku, w którym zorganizowano tę formę pomocy i są one bezpłatne. Miejsce prowadzenia zajęć w ramach wczesnego wspomagania ustala dyrektor (szkoły, przedszkola, ośrodka lub poradni – jednostki, która organizuje wczesne wspomaganie rozwoju) w uzgodnieniu z rodzicami (prawnymi opiekunami) dziecka.

 

DLACZEGO WCZESNE WSPOMAGANIE JEST TAK WAŻNE?

 

Spełnia funkcję terapeutyczną, zmniejsza ryzyko dalszych opóźnień rozwojowych. Dostarcza informacji z zakresu diagnozy, przyczyn zaburzeń, prognoz, wiedzy na temat rozwoju dziecka, daje wsparcie psychologiczne umożliwia całej rodzinie przystosowanie się do nowej sytuacji związanej z obecnością i postępowaniem wobec dziecka z nieprawidłowościami rozwojowymi.

 

CO ROBIMY DALEJ GDY DZIECKO OTRZYMA OPINIĘ O WCZESNYM WSPOMAGANIU ROZWOJU?

 

Na podstawie wydanej przez poradnię psychologiczno-pedagogiczną opinii o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju dziecka, dyrektor placówki powinien powołać zespół. W skład którego wchodzą nauczyciele i/lub specjaliści, mający przygotowanie do pracy z małymi dziećmi o zaburzonym rozwoju psychoruchowym a także koordynator zespołu, którym jest najczęściej dyrektor placówki.

Do zadań zespołu należy w szczególności:

– ustalenie na podstawie opinii o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju dziecka kierunków i harmonogramu działań w zakresie wczesnego wspomagania i wsparcia rodziny dziecka,

– opracowanie i realizowanie z dzieckiem i jego rodziną indywidualnego programu wczesnego wspomagania rozwoju dziecka z uwzględnieniem działań wspomagających rodzinę dziecka,

– analizowanie skuteczności zawartych w programie zadań oraz wprowadzanie zmian, stosownie do potrzeb dziecka i jego rodziny,

–  planowanie dalszych działań w zakresie wczesnego wspomagania.

Zespół ma obowiązek szczegółowego dokumentowania działań. Program pracy z dzieckiem powinien być uzgodniony z rodzicami na każdym etapie. Szkoła, przedszkole lub placówka organizująca wczesne wspomaganie rozwoju dziecka powinna realizować je w porozumieniu z organem prowadzącym szkołę, przedszkole lub placówkę.

Zajęcia w ramach wczesnego wspomagania organizuje się w wymiarze od 4 do 8 godzin w miesiącu, w zależności od możliwości psychofizycznych i potrzeb dziecka.

Wczesne wspomaganie może być organizowane w:

– szkołach publicznych, integracyjnych i specjalnych,

– przedszkolach publicznych, integracyjnych i specjalnych,

– poradniach psychologiczno-pedagogicznych,

– ośrodkach rewalidacyjno-wychowawczych.

 

PLACÓWKI DO KTÓRYCH MOŻEMY SIĘ UDAĆ?

 

– Poradnie psychologiczno-pedagogiczne:

– Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie

– Gdański Ośrodek Pomocy Psychologicznej dla Dzieci i Młodzieży

– Gdańskie Centrum Profilaktyki Uzależnień

– Psychoterapia, wsparcie psychologiczne i psychiatria (Centrum Zdrowia Psychicznego Optimmed).

 

AKTY PRAWNE:

 

 

 

  • Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2004 r. Nr 256, poz.2572 z późn. zm.)
  • Ustawa z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz. U. z 2017 r. poz. 59 i 949)
  • Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30.04.2013 r. w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w przedszkolach, szkołach i placówkach (Dz. U. 2013 r. , poz. 532)
  • Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 24 sierpnia 2017 r. w sprawie organizowania wczesnego wspomagania rozwoju dzieci (Dz. U. z 2017 r. poz. 1635) wchodzi w życie 1.09.2017 r.
  • Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 5 września 2017 r. w sprawie szczegółowych zadań wiodących ośrodków koordynacyjno-rehabilitacyjno-opiekuńczych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1412) wchodzi w życie 8.09.2017 r.

 

 

Opracowały:

Kamila Pomykacz

Anna Kowalska

Gdzie można uzyskać pomoc
psychologiczno – pedagogiczną?

Gdańskie Publiczne Poradnie Psychologiczno – Pedagogiczne:

PP-P Nr 1 – ul. Obywatelska 1, tel. 58 341-87-58;

PP-P Nr 2 – ul. Krzemieniecka 1, tel. 58 520-13-49;

PP-P Nr 3 – ul. Wałowa 21, tel. 58 301-07-21;

PP-P Nr 4 – ul. Krzemieniecka 1, tel. 58 341-05-42, także diagnoza uczniów z autyzmem;

PP-P Nr 5 – ul. Związku Jaszczurczego 4, tel. 58 348-72-82;

PP-P Nr 6 – ul. Lenartowicza 21, tel. 58 301-18-15;

PP-P Nr 7 – ul. Traugutta 82, tel. 58 341-39-50, także diagnoza uczniów z inwalidztwem wzroku i inwalidztwem słuchu.

Nasze przedszkole współpracuje ze specjalistami z PP-P Nr 6. Korzystanie z pomocy jest bezpłatne. Wystarczy zgłosić się osobiście lub zadzwonić. Wszystkie poradnie udzielają pomocy dzieciom, uczniom, ich rodzicom i nauczycielom. Wszystkie ściśle współpracują
z przedszkolami i ze szkołami w rejonie swojego działania – z pedagogami i psychologami szkolnymi oraz wychowawcami klas. Aby dowiedzieć się, do której poradni należy przedszkole lub szkoła można zapytać nauczyciela czy pedagoga lub zadzwonić do dowolnej placówki. W poradniach pracują specjaliści: psycholodzy, pedagodzy i logopedzi, którzy w oparciu o przeprowadzone badania udzielają porad i wsparcia.
Każda poradnia prowadzi: specjalistyczne konsultacje i porady, terapie krótko i długoterminowe dla uczniów i ich rodzin, psychoedukacje (w tym prelekcje, pogadanki i warsztaty o różnej tematyce dla uczniów, nauczycieli i rodziców), mediacje pomiędzy uczniami, nauczycielami i rodzicami, interwencje w środowisku szkolnym (w tym obserwacje uczniów z kłopotami rozwojowymi i trudnościami w nauce wraz z bezpośrednim wspieraniem nauczycieli w ich pracy wychowawczej) oraz działalność informacyjną.
W poradniach są przeprowadzane diagnozy pedagogiczne, psychologiczne, logopedyczne, a czasami również lekarskie. Na pisemny wniosek rodziców bądź prawnych opiekunów poradnie wydają różnego rodzaju opinie i orzeczenia, w tym o potrzebie kształcenia specjalnego lub potrzebie nauczania indywidualnego.